viernes, 17 de mayo de 2013

D.AVELINO POUSA ANTELO.- A PALABRA, A MUSICA E OS SOÑOS....

A PALABRA, A MUSICA E OS SOÑOS DE D.AVELINO POUSA ANTELO.

Actualizado El miércoles · Tomadas en OS VERXELES-PARQUE AVELINO POUSA ANTELO-TEO.
Onte catorce de Maio a tardiña, no parque Avelino Pousa Antelo da urbanizacion "os verxeles" de Teo onde tiña a sua casa, un animoso groupiño de poetas, escritores, musicos, amigos e algo mais de D.AVelino Pousa Antelo, nos dimos en reunion festiva na sua memoria para recordar palabras, anecdotas, versos, historias de vida e loita, unhas aalegres e outras tristes, pero sobre tolas cousas para sentir que o seu legado de home de ben segue vivo no Pais. Nas palabras de David Otero Fernandez, Marica Campo, Fina Casaldrey, Xose VAzquez Pintor,Sanchez Abella,Eitor Héitor K-Rapucho Picallo e tantos outros, que tiveron un momento para traer ante todos nos dun xeito amable e agarimoso o que foi para eles Av elino Pousa, durante os seus 98 anos mais un, este dende que nos deixara. As voces de Mini e Mero e a gaita de Raul Galego, tamèn contribuiron xunto co orballo que non parou en todola tarde, a facer deste encontro algo especial, como de certo que a el lle houbera gostado que fora. A verdade é que foi un acto entrañable o que tiven a sorte de compartir, aidna non sei moi ben porque, realmente a mña presenza non aporta nada, e sintome coma un pez fora da auga, pero alo menos cumplin co o espirito que Avelino soubo amosarnos coa sua presenza sempre. Asistir, compartir, acompañar, manifestar a defensa e o amor a nosa lingua, o noso Pais, e a nosa xente, malaia que eu non tivera a sorte de nacer nesta fermosa terra, sintome e considerome de feito un mais de nos, iso foi o que aprendin deste bo HOME, con maisculas que onte recordamos con agarimo.






miércoles, 1 de mayo de 2013

A CLÁ.



 -o MEU ULTIMO ARTIGO DE AO PÉ DO FARELO NO FARO DE VIGO ....DO DIA 29-04-2013 .



As súas señorías andan desacougados, molestos, cabreados porque a morea de desesperados, estafados, enganados e desesperanzados que foran os seus votantes agora xa non lles comprenden e están a protestar diante das súas casa, diante das sedes dos seus centros de poder, mesmo diante dos despachos dos ministerios e Parlamento.
Cos ollos abertos coma pratos se miran e remiran nos espellos dos seus cartos de baño e se preguntan cinicamente ¿Pero que culpa teño Eu de todo o que está a pasar?. Eu non fixen nada.
E téñolles que recoñecer que efectivamente teñen razón, eles non fixeron nada de nada, non aportan nada, non producen nada, non engaden valor en nada . Son coma esa “Clá”, que nos dias de estreo nos teatros se contrata para que aplaudan e motiven ao publico asistente a funciòn.
Chegan, presentan a documentación necesaria para validar as súas actas de deputados e xa está  o chollo feito. Visa ouro, viaxes en Business clas, dietas e gastos pagos, pensión vitalicia soldos de ensoño, contactos para o futuro, os seus fillos,e amigos o porvir asegurado.
Son a  nosa clá. Comparen, por exemplo, en Alemania cantos  políticos hai por habitante e miren os que temos nos.Como en moitas outras cousas seguimos a ser especiais. ¿Cantos de todos eles son realmente necesario?. ¿Cantos no son so parte desta clá que coma no teatro so ten como fin aplaudir o seu leader, diga o que diga, aínda que sexa unha autentica necidade, a famosa disciplina de partido.
A realidade, triste realidade, e que a maioría deles tan so están para figurar, louvar os seus xefes, patexar ou apupar a oposición e aplaudir ata que boten fumes as súas mans as ocorrencias dos que mandan.
Agora cando os votos estanse a converter en picas contra as súas señorías estas botan man de demagoxias demócratas, de comparacións dos descontentos e estafados cos terroristas e mesmo acusan de fascistas os tan traídos e levados Escraches, palabreja que ata fai ben pouco Eu non tiña nin idea do seu significado. O escrache pretende dicirlle ó politico que o esta facendo descaradamente mal e que a sociedade non comparte a súa actitude, para que medite e se adecue os que representa .
Eu recordaríalles que o partido Nazi e o mesmísimo Adolf Hitler chegou ao poder pola forza das urnas e xa é sabido os principios  democráticos que  tiña. Recordaríalles os señores do PP que tan so  nun ano de goberno aprobaron pór Decreto lei, mais que o que ningún outro goberno socialista o do PP, nunca fixera na historia desta nova Democracia nosa. Así que non me falen de man tendida, de negociacion, de acordos, de buscar consensos, porque eles coa boca pequena están a pregoar unha cousa e coa mais que dubidosa forza dos votos outra mais que diferente e contra a opinión publica e intereses da maioría que din  representar.  Eu recordaríalles o seu programa electoral e as promesas que fixeron para acadar estes votos que canto esgrimen, xa que nunca un goberno incumpriu sistematicamente un maior numero de promesas electorais que este, xa e sabido que as palabras as leva o vento e por favor, non segan esgrimindo a herdanza recibida, xa está ben . Se tanto lles desgusta e impide facer o que querían que se vaian a casa e deixen o sitio a quen teña de verdade interese en servir e non servirse dos cidadáns, auténticos paganos de toda esta desfeita desta cla dos parlamentarios autentica praga do presente século.
Clá  conformada a modo e maneira destes profesionais da política incapaces, inútiles e incompetentes. Que Deus nos colla confesados.
Angel Utrera.     

lunes, 4 de febrero de 2013

A Torre de los Sueños Esmeralda.: DE IDA E VOLTA.- A RUTA ENTRE AGOLADA E CARMOEGA.(...

La Torre de los Sueños Esmeralda.: DE IDA E VOLTA.- A RUTA ENTRE AGOLADA E CARMOEGA.(...:  Ruta en Bicicleta.-----Dende Agolada a Carmoega(Quian). Polo antigo carreiro de IDA E VOLTA (Relato de Xose Vazque Pintor)....... ..

.As fotos que tomei o outro dia, servenme de excusa para darvos a coñecer este fermoso microrrelato de xuventude do marabilloso escritor e amigo XOSE VAZQUEZ PINTOR, tratase dunha das miñas rutas preferidas, de Agolada a Quian, polo antigo carreiro dos labregos da zona. Agolada-Fiufre-Santa Comba-Merlin-Garlin-PAradela-Quian......DE IDA E VOLTA......



domingo, 27 de enero de 2013

OS PENDELLOS DE AGOLADA E A FEIRA.-

Os Pendellos de Agolada (I).- No Faro de Vigo do dia 20 de Enero 2013.

http://www.farodevigo.es/portada-deza-tabeiros-montes/2013/01/20/pendellos-agolada-i/744065.html


Os Pendellos de Agolada  e (II) . (segunda partge e final no Faro de Vigo do dia 27 de Eneroi de 2013.




Resumo do  meu traballo publicado no anuario de estudos do Deza.-Descubrindo Deza, do 2012, sobre Os Pendellos de Agolada e a Feira  que ven de publicar o Xornal Faro de Vigo en duas partes, os Domingo 20 e 27 do presente mes.

domingo, 20 de enero de 2013

CATRO GATOS. (A REVISTA DIXITAL DA ESTRADA. DIRIXIDA POR AROA MARTINEZ SANCHEZ.

Con este titulo tan suxerente, na Estrada (Pontevedra)  atopamos un grupo de catro rapaces/as con moitas gañas de traballar e facer cousas, o que nos amosa que en tempos grises de crise e falta de apoio a iniciativa particular, a creatividade e a imaxinaciòn danos os froitos apetecibles.



 CATROGATOS é unha revista dixital que nace do desexo de plasmar nalgún rincón da web, aqueles detalles e persoas tan cercanos, que non adoitan ter peso nos demáis medios. O feito de que sexa na web, facilita o acceso desde calquer lugar do mundo, para que aqueles estradenses emigrados, por diferentes motivos, se poidan achegar a golpe de un click á súa vila, e tamén para aqueles da vila que queiran achegarse a outro tipo de información un pouco diferente da frialdade dos xornáis e da extrema actualidade da radio.

Con esta revista pretendemos abarcar non só a actualidade, senon tamén achegarnos a outros temas e persoas, e intentar coñecelos máis de cerca, sempre tendo de telón de fondo a abundante cultura que a nosa vila ofrece.



Deste xeito se presentan e realizan dia a dia, e xa van varios anos no soporte dixital, cheganto ao traves das pantallas dos nosos ordenadores ata nos, mesmo en Facebook, que en twtter, ou no blog. 
Xaquin Lorenzo Muiños, como responsable dos reportaxes e noticias
Belen Rodriguez Neira, especializada en Moda, asi como reportaxes e noticias.
Reyes Cabero Dominguez, responsable de redaccion , reportaxes e noticias.
Ambolos tres colaboradores e redactores de Catro Gatos.
E AROA MARTINEZ SANCHEZ, Directora e fotografa,  e alma mater da revista, dan vida e nos poñen ao dia da realidade da Estrada, .-Novas,  xente, encontros, actualidade,Saude, informaciòn. musica etc.




Xente nova disposta a facer realidade un soño. Velai tedes como as veces non é cuestion de cartos, ou de medios, senon de gañas de comerse o mundo, e traballar con gusto no que un desexa, neste caso o periodismo dixital.
Parabens os catro ...os meus CATRO GATOS prefereidos, e un bico e animo para continuar moitos mais anos.
 (Deixovos o enlace a sua/nosa paxina de informaciòn, de seguro que paga a pena botarlles unha boa ollada).
http://www.catrogatos.com/quen-somos/
https://www.facebook.com/catro.gatos

lunes, 14 de enero de 2013

INDECENTES, INCOMPETENTES E INMORAIS.


A nova reforma de educación na que como paladín dun conto de cabalería está empeñado o ministro Wert contra todo e todos, porque toda a comunidade educativa; asociacións de pais/nais, mestres, comunidades , todo o mundo está equivocado menos el está chamada ao fracaso antes de empezar a andar.
A realidade é que nada pode ir ben si unha das partes, neste caso a mais importante- os rapaces- non están implicados, ni motivados e lles da o mesmo oito que oitenta, por moito que o ministro pense que descubriu a pólvora coa nova lei que sen negociación nin consenso, vai aprobar  como moitas outras pola acción do rodillo do PP.


Particularmente Eu non albergo dubida algunha de que isto vai ser así, porque falando cos rapaces podo palpar os seus sentimentos, a súa frustración, a resignación o convencemento na maior parte deles, do futuro negro que lles temos reservado. Qué podes argumentar cando te din que despois de anos de sacrificios e estudos, con sorte podes atopar un posto de mestre, ou medico, ou abocado, para ter un salario o mes, que calquera dos seus irmáns ou amigos maiores gañan nunha noite de desembarco de tabaco- cando non outra cousa- nunha batea das nosas rías.  ¿Que lles vas a reprochar?. ¿Qué argumentos utilizamos para motivar a alguén que esta escoitando a diario que o futuro está na emigración como tiveron que facer es seus avós, a Alemania, –bendita Angela Merkel, santa patroa dos recortes e a austeridade, causa principal da crise, recesión,  paro e miseria que está a padecer Europa enteira e moi especialmente o noso Pais-,  ou aínda peor a América, Canada, ou Brasil coma mal menor.


¿Qué lles dis cando len nos xornais, como o causante da maior estafa bancaria da historia do Pais, xa está recolocado nunha grande compañía de telecomunicacións a que curiosamente axudou a reprivatizar e malvender cando tivo poder para facelo.?
¿Qué podes responder, pedirlles comprensión?, Como fixo o noso Sr.Presidente Rajoy, nun acto de cinismo sen limites, ao pedirmos os cidadáns os que está a afondar na miseria, os que está a estafar eliminando un tralo outro os nosos dereitos de persoas, acadados con sangue, suor e bagoas e moitos anos de loita, que un ano despois de chegar ao poder non cumpriu nin unha soa das promesas electorais, mais ben fixo todo o contrario, mentindo descaradamente, porque claro a eles tampouco lles gusta o que están a facer. ¿Chove?, non mexan por nos, xa o dixo Castelao e miren onde acabou.


Inmoralidade, indecencia, incompetencia, e sobre todo falta de escrúpulos, cando lexislan e aproban no seu ben  contra todos nos, iso si con absoluta legalidade democrática, xa que o aproban nas Cortes. Cando teñen salarios, pensións, excedencias, dietas, tarxetas de crédito oro, viaxes en busynes e un interminable etc. de prebendas  e non sofren os recortes, a anguria de cada día, e a inquedanza polo que poda suceder maña e por suposto cando os seus fillos xa teñen claramente perfilado os seus futuros nas mellores universidades estranxeiras de pago.
A corrupción pasou a ocupar o segundo posto nas preocupacións de todos nos, o desemprego é a primeira. Pero claro eles o seu.
Ande Yo caliente y ríase la gente. Xa o escribiu no noso século de ouro Quevedo.
(Artigo de miña serie  Ao pè do Farelo publicado no Faro de Vigo, de hoxe dia 14 /o1/2012).