lunes, 30 de diciembre de 2013

A MARIA DAS RUAS.......



A MARIA DAS RUAS
Percorría as rúas molladas nas intimas noites de plenilunio, cando mais so ca unha deambulaba, insomne empedernido, tan so polo doce pracer de non facer nada sabedor de que tampouco tiña nada que facer e de súpeto alí estaba ela parada baixo o feitizo máxico da falsa luminosidade do neon, diante do escaparate cheo de ilusións, soños e desexos, tan inútiles coma inalcanzables para si, a supoño coma unha raíña no seu trono.
O seu era deterse diante dos escaparates iluminados das tendas e ollar para aquela imaxe reflectida no cristal húmido e borroso que lle devolvía a súa propia sombra envolta, coma un deses agasallos de Nadal , nun papel de celofán, triste bafarada de  vao quente en fuxida vana.
Arrastrando o vello carriño cargado de saudade e fracaso restos do naufraxio dunha vida, a súa, estragada no camiño feito de  sumas e restas de tantos erros cometidos dos que xa non lle quedaban recordo, pero si moitas feridas e cicatrices, e senón unha bronquite crónica tributo ao tabaco, algo de artrose no xeonllo da perna dereita residuo dunha mala malleira en calquera dos prostíbulos polos que cada vez de mais ínfima ralea foise arrastrando como o tempo, e anos de mais.
A recordo arrebolada baixo unha pucha vermella, as greñas louras que lle escapaban polos lados, insensibles ao champo e ao peite si es que por acaso o probaban algunha vez no ano, cando atopaba oco no albergue, con dereito a cea quente e ducha fría.

Ía e viña sen presa, sen destino, ninguén agardaba por ela e tampouco ela ía onde ninguén, así, agora si, sentíase en paz co mundo e consigo mesma. Non debía nada a ninguén nin agardaba nada de nada a cambio.

Seica non tiña familia, aló menos que se  puidera chamar familia. Unha filla tivo. Quen sabe que foi dela, que derrota tomou a súa vida, ou que lle tiña gardado o destino, quen sabe si por causalidade recorda de cando en vez a nai ou garda recordo tenro dela.
 Xa nin sequera era quen de recordar o seu nome. Rosa, ou Rosalia, ou Raquel.
-Non me recordo, ti. Sei que empezaba con “R”, me dicía mentres ría, con esa risa franca e aberta dos que inconscientes do seu, non lles importa nada de nada as cousas da vida. Total ¿que vida?. Neso penso tiña todala razón do mundo. 
-Tan pronto tivo oportunidade desapareceume a filla e ata hoxe, me contaba coa boca chea e cuspindo gotiñas de café e leite,por entre os dentes preñados de caries,  mentres mollaba o churro que lle acompañaba no almorzo ao que lle convidara de cando en vez.
-Bos día María. ¿Como che vai hoxe?. Vai frío verdade?. ¿Almorzaches xa?. Ala pois imos onde o Nuno a que nos poñan un cafetiño con churros .¿Face?
De cando en vez se me repite coma un eco baleiro a súa voz doce perdida nun susurro, nun murmurio coma  a  do vento éntrelas tamuxes dos piñeiros e volvo a escoitar os seus pasos perdidos no fondo dos calexos empedrados de granito e  pintados en gotas de néboa e sarabia no espertar da alborada , no que a Lúa se retira tralo velo das nubes e o lusco fusco deixa paso no abrente ao novo día, no que ela gardará ausencia baixo os arcos da ponte nova, entre anacos de la, caixas de cartón e soños, e Eu simplemente deixarei que a vida que vendemos me leve por diante un día mais, coma calquera outro. 
E así noite a noite, diante do seu carriño arrastrando o que foi algunha vez a vida, María esta ou aquela, se mira e remira no cristal mollado dos escaparates de calquera das tendas nos nosos barrios sucios e esquecidos, invisible a todo e a todos porque ela non existe, quizabes non existiu xamais e a súa imaxe borrosa e tan so iso, un soño estragado, un pesadelo, unha fantasía un conto de solitarios coma min perdidos nas noites dos tempos e posiblemente ela, a María das rúas,  nunca existiu.
Mellor así paralas nosas conciencias.
Angel Utrera        
   


BANDA DE MUSICA DE AGOLADA. FIN DUNHA ANDAINA E TEMPOS NOVOS.

FARODEVIGO

Amigos da Banda de Agolada abre hasta el 3 el plazo para presentar candidaturas

Celebrará una asamblea extraordinaria el 18 de enero para renovar junta

28.12.2013 | 02:25
Amigos da Banda se reunió en la Casa de Cultura. // Bernabé/Gutier
La asociación Amigos da Banda de Agolada celebró ayer una asamblea en la que la directiva que presidía Ángel Utrera presentó su dimisión, tras cuatro años en el cargo. Así, la ahora junta en funciones abre un plazo para presentar candidaturas, que expirará el próximo viernes, 3 de enero a las doce de la noche. Los interesados en sustituir al equipo de Utrera pueden presentar su lista a cualquiera de los integrantes de la junta.
El próximo 18 de enero, el colectivo volverá a celebrar una asamblea extraordinaria a las 20.30 horas (en primera convocatoria) para nombrar a la nueva directiva -en caso de que se presente solo una- o abrir un proceso de votaciones si existe más de una alternativa. Cabe también la posibilidad de que no haya ningún equipo dispuesto a tomar el relevo de Utrera y de sus compañeros. En cualquier caso, ninguno de los miembros de la ahora directiva en funciones está dispuesto a continuar en una junta durante los próximos cuatro años.
Amigos da Banda de Agolada cuenta con 200 socios, pero al encuentro de ayer acudió en torno a una quincena. Durante la asamblea se presentaron las cuentas de este año, que arrojan un saldo positivo y que garantizan la continuidad de la escuela, siempre que el Concello continúe aportando su ayuda.

 Novas da xuntanza de onte a noite.....Amiguiños, como dicimos por aqui.- PASOU O DIA PASOU A ROMARIA........Ata aqui chegamos despois ded catro anos moi ilusionantes de moitos erros, e algun que outro acerto, pais por merito dos rapaces que da miña persoal intervenciòn....Agora tedes a palabra os demais, eses "Caladiños", eses "invisibles" que seica estades ahi pero nunca xamais falades...Agora tedes a Palabra; CAndidaturas ata o vindeiro dia tres , o soño feito realidade da musica a seguir, sen dubida.

FINAL DE AMIGOS DOS PENDELLOS.-CRONICA DUNHA MORTE ANUNCIADA.

FARODEVIGO

Amigos dos Pendellos entrega sus fondos a cinco colectivos

28.12.2013 | 02:25
La asociación Amigos dos Pendellos de Agolada finalizó el jueves su liquidación. Los 4.000 euros de fondos se repartieron entre las asociaciones Coral Polifónica de Agolada; Bico da Balouta; Amigos da Banda de Agolada; Os Cántaras Cultura y Xeración Nós. Será esta asociación vecinal de Borraxeiros la que custodie el material de sonido e imagen de la ya extinta Amigos dos Pendellos, valorado en 2.500 euros. Los demás colectivos tendrán derecho a utilizarlo, pero Xeración Nós deberá reclamarlo si cualquier asociación se retrasa a la hora de devolverlo a su nueva sede en Borraxeiros.

---Dia triste para todos nos. Sintoo de corazòn, como se soe dicir...Entre todos a mataron, e ela soa morreu". Magoa. Foi doce e fermoso mentras durou. --Asumo a miña parte de culpa dende logo que si, pero mais que nada sinto unha profunda tristura......

lunes, 16 de diciembre de 2013